yar demedim yar demedim bir gün uykum var demedim,diyemedim

Bugün adeta ne yaptıgımı bilemez halde dolaştım evde.Neden mi?Bugün pazardı ve çılgınlar gibi uyudum uyudum ve inanmayacaksınız ama yine uyudum.Kalktığımda saatin bi önemi yoktu çünkü saat kurmadan yatmış olmanın mutluluğu hayatı anlamsız kılmıştı.Bunları okuyunca içinizden sapık diyor olabilirsiniz ama uykuyla olan geçmişimi düşünürseniz yada bilseydiniz uykunun benim için önceden ne anlam ifade ettiğini bilmiş olurdunuz.Uykuyla olan ilişkimiz yıllar öncesinden başlamıştı.Ben ona ancak hafta sonları vakit ayırabiliyordum.Onu bu kadar ihmal etmeme rağmen ona döndüğüm her seferde beni sorgusuz sualsiz kabul eden tek varlıktı o.Adeta bir anne gibi kucağını açıyor, bir baba gibi beni tüm sorunlardan uzak tutuyor ve bir sevgili gibi sarıp sarmalıyor başka hiçbirşeyin veremediği mutluluğu huzuru veriyordu.Onun değerinin ne kadar farkında olsam da hayat telaşesi ile onu aldattım.Evet bugün hala bunu söylerken utanç duysam da ben onu aldatmıştım.Zamanla gelen sbs,lgs(bizde sınavın adı hala buydu evet), öss(evet buda değişmiş) beni ondan ayıran bir kara kedi olmuştu.Arada sırada kaçamak yapsamda asla bir tek onun olamamıştım.Bazen hayat beni gerçekten yorunca sığındıgım bir kapı olmuştu evet ama kim bu kadarıyla yetinebilirdi ki.Derken üniversiteyi kazandım ve yatarak bilmem kaç sene de okur sana da vakit ayırırım dedim türlü vaatler verdim ona ama bir türlü olmadı.Ona olan ihtiyacımın mühendislik okumakla beraber kat be kat ağırlaşacağını ama hiç bir zaman dinmeyeceğini geç de olsa öğrendim.Bu çok ağır bir gerçek gibi yüreğimin derinliklerine oturmuştu.Ama günlerden bu pazar artık onun iyi bir vedayı hak ettigini düşünerek , bir çılgınlık yaparak saati kurmadım,kimselere beni uyandırın demedim ve kendimi onun kollarına bıraktım.Bugün bunu anlatmaktan gurur duyuyor ve vize döneminde uyku sarhoşu olan bu kardeşinizi anlayacagınızı düşünüyorum.kendine iyi davran uyku...